Thomas had nekklachten. Het zat niet in zijn nek.

Thomas, 41, runt een marketingbureau in Breda. Twaalf man personeel, vier schermen op zijn bureau, en een nek die al acht maanden pijn deed.

Hij had het gebruikelijke traject al doorlopen. Huisarts ("probeer paracetamol en een beter kussen"), fysiotherapeut (zes sessies nekspieren versterken), masseur (tijdelijke verlichting, twee dagen later weer pijn). Niks bleef hangen.

Toen hij bij mij kwam, was zijn eerste vraag: "Kun jij mijn nek fixen?"

Mijn antwoord: "Misschien. Laten we eerst even kijken of het probleem wel in je nek zit."

Wat ik zag

Thomas zat zoals veel mensen die acht uur per dag achter een scherm zitten. Schouders naar voren, bovenrug rond, hoofd dat naar het scherm toe leunt. Dat is geen houding die je bewust aanneemt. Het is een houding die ontstaat als je lichaam zich aanpast aan wat je het meest doet.

Wat me ook opviel was zijn ademhaling. Die zat hoog in zijn borst. Snel, oppervlakkig. Zijn middenrif bewoog nauwelijks.

Dat is relevant, want je middenrif hecht aan je onderste ribben en via fascie aan je wervelkolom. Als je middenrif niet goed beweegt, compenseren je hulpademhalingsspieren. Die zitten in je nek en schouders. Dag in, dag uit.

Acht maanden nekpijn. Niet alleen door een verkeerde houding. Mogelijk ook door een adempatroon dat zijn hulpademhalingsspieren tienduizenden keren per dag extra liet werken.

Wat we deden

We werkten aan twee dingen tegelijk. Osteopathisch keek ik naar de beweeglijkheid van zijn ribben, zijn middenrif en zijn borstwervelkolom. Die waren stijf, wat logisch was na maanden van oppervlakkig ademen.

Daarnaast werkten we aan zijn adempatroon. Niet met een ingewikkeld programma. Drie keer per dag vijf minuten buikademhaling. Neus, rustig, laag.

Wat het opleverde

Na drie sessies over zes weken was zijn nekpijn niet weg. Dat zou een te mooi verhaal zijn. Wat wel was veranderd: de pijn kwam niet meer elke dag terug. Het was van "constant aanwezig" naar "af en toe, na een lange dag." Dat is een verschil dat ertoe doet.

Na drie maanden was de pijn incidenteel. Thomas bewoog beter, ademde anders, en had als bijvangst ook minder last van de spanning in zijn kaken die hij nooit als probleem had gezien.

Wanneer herken je dit?

Als je nekklachten hebt die niet reageren op de gebruikelijke behandelingen, kan het de moeite waard zijn om breder te kijken. Een paar signalen:

Je nek is stijf maar massage helpt maar even. Je hebt ook last van je kaken of hoofdpijn. Je merkt dat je schouders regelmatig omhoog staan. Je ademt hoog in je borst, vooral als je geconcentreerd bezig bent.

Dit hoeft niet te betekenen dat jouw situatie hetzelfde is als die van Thomas. Elk lichaam is anders. Het betekent wel dat het soms loont om verder te kijken dan de plek waar het pijn doet.

→ Plan een afspraak

Dit is een geanonimiseerde ervaring uit mijn praktijk. Namen en herkenbare details zijn aangepast. Elk lichaam is anders. Neem bij aanhoudende klachten altijd contact op met je huisarts.